DENGE DENGE BİZİM İNSANIMIZA ANLATMAK ZOR… (Makalelerim) 19. 01. 2008
DENGE 19. 01. 2008
Suat Tutak
BİZİM İNSANIMIZA ANLATMAK ZOR…
“ALİ SELÇUK’U BİLE KIRMIŞLAR”
Geçen gün Söke Ekspres Gazetesi’nde Ali SELÇUK’ la karşılaştım. Bir ara çok güzel şiirler yazıyor, gazetede yayınlıyordu.. Son zamanlarda yazmamaya başladı. Gazetede yayınlanmıyor artık.. kendisine sordum:
-Ali, bir zaman güzel şiirlerin yayınlanıyordu. Ne oldu? Yazmıyorsun artık, dedim. Ali SELÇUK kırgın, üzgün bir ses tonuyla yanıtladı:
-Aşık mı oldun? Aşk şiirleri yazıyorsun diye, eleştirdiler. Onun için, kalemi kırdım… Yazmıyorum. Kabilinden bir cevap verdi..
Bazen onun ciddi mi, şaka mı yaptığı belli olmaz. Sert, ciddi bir yüz ifadesi vardır.. Anlamakta zorluk çekersiniz.. Öyle durumlarda ben, onun yüz ifadesin-den anlarım.. şaka yaptığı zaman; dudaklarının etrafında ve gözlerinin çevresinde sinsi, müstehzi bir gülümseme olur… Tebessüm eder gibidir. Ama belli, belirsizdir.. Bir anlık yanıp, kaybolur… Ben oradan, ciddi olup, olmadığını anlarım. Bu benim kendime has içgüdülerimle yaptığım bir tespit. Ciddi ve doğru olup, olmadığı oradan ortaya çıkar. Bana göre; yüz ifadeleri insanların tavrı ve sözünün ciddi olup olmadığını hemen belli eder.. Gören göz bunu, fark edebilir…
Ali SELÇUK’ u ben çok eski yıllardan beri tanır ve severim.. Sinirlenince, biraz ağzının ayarı yoktur ama, iyi insandır. İyi dosttur. Gerçekçidir.. O nedenle; yüzüne şöyle bir fark ettirmeden baktım. Şaka yapmıyordu… Ciddiydi ve yüz ifadesinden birilerine gücendiği, kırıldığı belliydi.. Doğru söylüyordu. Üzül-düm.. Sevgili Ali SELÇUK’ a; kimseye kulak asmamasını, şiir yazmaya devam etmesini söyledim.. Bir insan yaptığı işte başarılı ise, başarabiliyorsa dostlarının yanında, çekemeyenlerin de olacağını, yazmaya devam etmesini rica ettim..
“Kendini bilmez birkaç kişi için kalem kırılmaz, yola devam..” dedim. Bilmiyorum artık Ali SELÇUK; bir daha şiir yazar mı ama, böyle davranışları yapan insanları, ben anlayamıyorum… Nedense, anlamakta zorluk çekiyorum..
Anladığım; üzülerek farkına vardığım bir şey, bir gerçek varsa: O da, bu memlekette bencil, kıskanç, kendinden başkasını düşünmeyen, dostluktan ve sevgiden uzak, bir kesim insanın hem insanlarımıza, hem kültür, sanat ve edebiyatımıza, hem kentimize ve hem de ülkemize büyük zarar verdiğidir..
Eğer; böyle güzellikler senin elinden gelmiyorsa, yeteneğin yoksa, niye olan insanlara da engel oluyor, moralini bozup, ortaya güzel eserler koymasına mani oluyorsun..!? Sana ne; bir başkasının aşkından, aşk şiiri yazmasından?…Yetmedi mi yıllarca bu kente, ülkeye, insanlarımıza verdiğin zarar!?… Bırakalım artık bu art düşünceleri, kötü niyetleri…
Bugüne kadar “arka ayakla kulak kaşımanız, sizlere ne kazandırdı..? ”
Bırakın; herkes dilediği konuda, dilediği şekilde, dilediğini yazsın.. Elinizden geliyorsa, o ilahi zenginlik, o ilahi yetenek sizlerde de varsa, gelin sizler de yazın… Paylaşalım.. Tebrik edelim.. Alkışlayalım. Fakat yoksa da; olanı, engellemeyelim.. Gölge olmayalım… Lütfen; bu kente bugüne dek, verdiğiniz zararları görüp, bu kötü alışkanlıktan vazgeçelim artık..
Bakınız; geriden gelen nice yetenekli, sanatkar ruhlu öğrenciler, gençler var. Korkak, ürkek tavırlarla, bizlere yanaşmakta zorluk çekiyorlar.. Bu tavırları, eleştirileri bırakalım.. Onlara kötü örnek olmayalım. Başlamadan sanat hayatlarına, kırıcı eleştirilerle son vermeyelim..
Sözüm Ali SELÇUK’ a değil… O, bundan sonra şiir yazsa da olur, yazmasa da… Şuan dilerse yine tüm eleştirileri duymamazlıktan gelip, yazmaya devam eder.. Çünkü bu yetenek, bu doğuştan getirdiği kabiliyet zenginliği onda hazır.Her zaman kullanabilir. Ama asıl yanlış olan davranış…
Yersiz kuruntularla insanları kırıp, yaptığı işten soğutmak, uzaklaştırmak ve de temelli koparmak.. Güzel olmayan, yanlış olan bu.. Lütfen, lütfen bu tavırların sahipleri… Kim olursanız olun, ne olursanız olun, bu davranışı bir daha göstermeyin…
Yargıçlar; bir insanın hayatına son veren kararın kalemini kırarlar.. Bir daha ölüm kararı, vermemek için… Sizler de o ağızlarınızı fermuarlayın lütfen…Bir daha yanlış sözler söylememek için. Susun… Susun ki, daha fazla yara açmayın. Zarar vermeyin…
Böyle hatalar işlendikçe, farkına vardıkça, ya da kulağıma geldikçe, bu tür yazılara devam edeceğim.. Birileri bunu yapmalı…